ظاهرا تاسالهاي 1340مردم روستا با اسب وقاطر مسافت حدود70 كيلومتري روستا تاشهر
مشهد را در دو روز طي مي كردند.در سپيده دم صبح از روستا حر كت كرده وشب در
روستاي رضوان يا اندرخ ويا كارده سپري مي كردن وروز بعد به
مشهد مي رسيدندمحل اتراق مردم در
مشهد كاروانسراهاي كوچه نوغان ويا كوچه سيابان بود.هنگام مراجعت از شهر
مشهد به روستا به همين حالت شب را در اين سه روستا توقف مي كردندوغروب روز بعد به روستا مي رسيدند،البته كساني كه اسب تيزرو داشتند معمولا به يك روز از شهر به روستا ويا بلعكس طي مسير مي كردند.اما مسير به اين نحو بود كه وقتي از كاروانسراهاي نوغان واطراف حرم امام رضا(ع) كه ميدان طبرسي فعلي است به سمت آرامگاه خواجه ربيع حركت كرده سپس از كنار
روستاي عوضي عبور كرده واز پل روي كشف رود مي گذشتند كه هنوز ويرانه هاي اين پل بين
روستاي عوضي از يك طرف و
روستاي گرجي طرف ديگر قابل مشاهده است. سپس ازجاده كنار
روستاي كاظم آباد پنجشنبه عبور مي كردند، جالب اين كه سرتا سر اين جاده از
مشهد تا رضوان واندرخ در دوطرف جاده درخت توت كاشته بودند كه هنوز هم تعدادزيادي از اين درختان توت پابرجا هستند.ودر ادامه از
روستاي شايه ، دروي ،فرخد عبور كرده وبه سمت شمال غربي كه همان جاده قطر توت معروف است كه در حال حاضر روبروي شهرك صنعتي كلات وجنوب محدوده
روستاي فاز است ادامه داده تا به
روستاي معين آباد سپس
روستاي رضوان وان
برچسب:
نویسنده: کیارش رنجبر
تاريخ: دوشنبه
6 فروردين
1397 ساعت: 22:23